پیش تاز
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
خداوند برای ادامه ی زندگی نسل بشر،فقط اراده ی خودش و تصمیم دو دوشخص رامقدر فرمود که دونیمه ی انسانیت را تکمیل میکنند.این جا هیچ حقی به هیچ بشری داده نشده که مداخله کند و تصمیم بگیرد، چرا چنین است؟ برای این که هر بنی آدمی به دلیل آدم بودنش ظرفیت لازم برای فهم همه ی خواسته های خداوند را ندارد.آدمی ،آدم است،مخلوق است، خروجی ی توافق دونفر است، بی نیاز نیست، جامع نیست، اما می تواند به کمال دست یابد. آدمی که در خروجی ی تلاش های مستمرش بسوی کمال گام بر می دارد، درواقع خودش را از عوام الناس متمایز میکندادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: کسری محمودی
میدانیم که نزدیک به ده ماه می شود که طالبان بر کشور ما مسلط شده اند. البته این تسلط را باقدرت نظامی به دست نیاورده اند،بلکه طی یک معامله ی قوم پرستانه بین رییس جمهورپشتون، زلمی خلیلزاد،نماینده پشتون تبار آمریکا و عوامل وایادی آنان قدرت به طالبان سپرده شد.اینک یک گروه بی تربیت، نامتمدن،متحجرو ادم کش بر جغرافیای ما مستولی شده است. مردم درخانه های خود احساس امنیت ندارند، در راهها که اصلا تضمینی وجود ندارد.فقر بیداد می کند.بازار خریداری موبایل های به درد نخور سابق گرم شده است، زیرا حمل موبایل مدرن مادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: کسری محمودی
مشهور است که در زمان ظاهر شاه قحطی شدیدی رخ داد که تعداد زیادی از مردم دراثر گرسنگی جان دادند. درجمع کسانی که از این مبحث خبر یافتند، دختر ظاهر شاه پادشاه افغانستان نیز قرار داشت. او وقتی خبر مرگ مردم از اثر گرسنگی را شنیددرحالی که خودش را فوق العاده هوشیار و صاحب دانش وانمود میکرد،گفت: بلا بزند اینهارا، نان اگر نبود، کلچه خو پیدا میشد، می خوردند تا نمی مردند!مردم دو افغانی نداشتند تا یک نان میسفارشند واز گرسنگی نمی مردند اما دختر پادشاه فکر میکردند که رعایای احمق پدرش کم عقل هستند وکلچه نمی خورادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: کسری محمودی
سرانجام سه روز پیش مذاکرات به خروجی نرسید و جنگ قابل پیش بینی بلخاب آغاز گردید. بسیاری به این عقیده اند که بلخابی ها با ایستادن در برابرطالبان، قتل عام ،خانه به دوشی، کوچ اجباری و هزاران مظالمی را که طالبان بی فرهنگ بدان عادت دارند، به جان تهیهه اند.اما واقعیت این است که طالبان به نام مذاکره فقط زورگویی می کنند.ضرب المثل قدیمی است که ملا میگوید میم زبر مه، کلش از مهیعنی به هر بهای همه چیز مال من باشد. طالبان می خواستند به نام کرسی معینیت مهدی را به کابل کشانده ومانند برمانده ازبک مولوی مخدوم براادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: کسری محمودی
زمانی که طالبان در تمامی یورش های خود دربرابر نیروهای مهدی مجاهد شکست خوردند، دستان خیانت از آستین روحانیان عمدتا سادات ازبلخی تا بلخابی وارد عمل شده و جبهه ی بلخاب را از درون متلاشی کردند.اما این روحانیان آنقدر حقیر بودند که وقتی فرمانده مختاری به ضمانت اینان به طالبان پیوست، بی درنگ یکجا با نیروهای تسلیم شده ی تحت فرمانش تیرباران شد.به جز اینان کارگران بیچاره ی معدن ذغال سنگ، پیرمرد ۶۵ ساله ،اطفال وزنان به تعداد نامعلوم سربریده شدند و طالبان برای زهر چشم گرفتن از مردم با سرهای شهدا ء فوتبال باادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: کسری محمودی
اگر تعریفی از حکومت وحشت داشته باشیم، میتوانیم بگوییم: حکومتی که باتمدن،سرسازگاری ندارد، با قاعده و قانون ناآشنا، یا مخالفاست و سلیقه های شخصی اشخاص درآن به منزله ی قانون،تلقی می شود.حکومت طالبان دقیقن در همین چهارچوب قابل تعریف است. دراین حکومت، کوچکترین تعریفی از حقوق موجود نیست. قانون به معنی پیاده کرده سخنان آدم کم سواد و مجهول الهویه ای به نام امیرالمومنین است. از اسلام هم تعریف دقیقی ندارند، زنان را اصلا به عنوان انسان نمی شناسند. برای انان زن یعنی وسیله ای برای فرونشاندن غرایز حیوانی مرد.ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: کسری محمودی
دانش
یکی از غروبی که بسیاری از به اصطلاح نویسندگان فارسی زبان دارند این است که با آثار کهن پارسی وزیبایی های بی نظیر آن ناآشنا هستند.
این نا آشنایی سبب شده که وقتی شعری از شاعر نام داری نقل می کنند، چون از فهم ظرافت های آن عاجز اند، شعر را دست وپا شکسته نقل می کنند که حال آدم را بهم میزند.
شعری لز پیامبر زبان پارسی فردوسی بزرگ:
زدانش چو جان ترا مایه نیست به از خامشی هیچ پیرایه نیست
توانگر شد آنکس که خرسند گشت از او آز وتیماردربند گشت
برچسب:
نویسنده: کسری محمودی
درست نویسی ، هنری است که از دقت در خواندن والبته استعداد ذاتی نویسنده سرچشمه می گیرد.من نمی‌خواهم درمورد درست نویسی در این مقال بنویسم. اما وقتی می بینم بعضی ازپارسی گویان حتاپیش پا افتاده تر ین کلمات را غلط می نویسند شگفت زده می شوم، از قضا این دوستان کم سواد در نقش صاحب نظر ظاهر می شوند و نصیحت میکنند. مثلن می نویسند: کوص شیر نگو!!!... ههههههه
برچسب:
نویسنده: کسری محمودی